Sri Aurobindo’nun öğretisi
YouTube’da İzleyin: https://youtu.be/ZjRFBbcM_JQ
Sri Aurobindo’nun öğretisi, evrenin görünüşlerinin ardında bir Varlığın ve Bilincin, her şeyin bir ve ebedi olan bir Özünün Gerçekliği olduğuna dair Hindistan’ın kadim bilgelerinin öğretisinden yola çıkar. Tüm varlıklar bu Tek Öz ve Ruh’ta birleşmiştir, ancak zihin, yaşam ve bedende belirli bir bilinç ayrışması, gerçek Öz ve Gerçekliklerinin cehaletiyle bölünmüştür. Belirli bir psikolojik disiplinle bu ayrışmacı bilinç perdesini kaldırmak ve içimizdeki ve her şeydeki gerçek Öz’ün, İlahi Varlığın farkına varmak mümkündür.
Sri Aurobindo’nun öğretisi, bu Tek Varlık ve Bilincin Madde içinde yer aldığını belirtir. Evrim, onun kendini özgürleştirme yöntemidir; bilinç, bilinçsiz gibi görünen şeyde ortaya çıkar ve ortaya çıktıktan sonra, giderek daha yükseğe çıkmak ve aynı zamanda daha büyük bir mükemmelliğe doğru genişlemek ve gelişmek için kendi kendini yönlendirir. Yaşam, bu bilinç serbest bırakılmasının ilk adımıdır; zihin ikincisidir; ancak evrim zihinle bitmez, daha büyük bir şeye, ruhsal ve üstün zihinsel bir bilince doğru serbest bırakılmayı bekler. Evrimin bir sonraki adımı, bilinçli varlıkta baskın güç olarak Üstün Zihin ve Ruh’un gelişmesine doğru olmalıdır. Çünkü ancak o zaman şeylerdeki ilahi varlık kendini tamamen serbest bırakacak ve yaşamın mükemmelliği tezahür ettirmesi mümkün olacaktır.
Ancak evrimin önceki aşamaları bitki ve hayvan yaşamında bilinçli bir irade olmaksızın Doğa tarafından atılırken, insanda Doğa, araç olarak bilinçli bir iradeyle evrimleşebilir hale gelir. Bununla birlikte, bu tamamen zihinsel iradeyle yapılamaz, çünkü zihin yalnızca belirli bir noktaya kadar gider ve ondan sonra sadece bir döngü içinde hareket edebilir. Bir dönüşüm, bilincin bir değişimi yapılmalıdır; bu sayede zihin daha yüksek bir ilkeye dönüşmelidir. Bu yöntem, eski psikolojik disiplin ve Yoga uygulaması aracılığıyla bulunabilir. Geçmişte, dünyadan uzaklaşma ve Benliğin veya Ruhun yüceliğine kaybolma yoluyla denenmiştir. Sri Aurobindo, daha yüksek bir ilkenin inişinin mümkün olduğunu, bunun sadece ruhsal Benliği dünyadan kurtarmakla kalmayıp, onu dünyada da serbest bırakacağını, zihnin cehaletini veya çok sınırlı bilgisini, içsel Benliğin yeterli bir aracı olacak üstün zihinsel bir hakikat bilinciyle değiştireceğini ve insanın kendisini hem dinamik hem de içsel olarak bulmasını ve durağan hayvansal insanlığından daha ilahi bir ırka dönüşmesini mümkün kılacağını öğretir. Yoga’nın psikolojik disiplini, varlığın tüm parçalarını, daha yüksek ve gizli olan üstün zihinsel ilkenin inişi ve işleyişi yoluyla bir dönüşüme veya değişime açarak bu amaca hizmet edebilir.
Ancak bu, bir anda, kısa sürede veya hızlı ya da mucizevi bir dönüşümle yapılamaz. Üst zihinsel inişin mümkün olabilmesi için arayış içindeki kişinin birçok adım atması gerekir. İnsan çoğunlukla yüzeysel zihninde, yaşamında ve bedeninde yaşar, ancak içinde daha büyük olasılıklara sahip bir iç varlık vardır ve buna uyanması gerekir; çünkü şu anda ondan aldığı etki çok sınırlıdır ve bu da onu daha büyük bir güzellik, uyum, güç ve bilgi arayışına iter. Bu nedenle Yoga’nın ilk süreci, bu iç varlığın sınırlarını açmak ve oradan dışa doğru yaşamak, dış yaşamını içsel bir ışık ve güçle yönetmektir. Bunu yaparken, zihinsel, yaşamsal ve fiziksel unsurların dışsal karışımı değil, bunların ardındaki Gerçekliğin bir parçası, tek İlahi Ateşten bir kıvılcım olan gerçek ruhunu kendi içinde keşfeder. Ruhunda yaşamayı öğrenmeli ve doğanın geri kalanını Hakikate doğru itici gücüyle arındırmalı ve yönlendirmelidir. Bundan sonra, Varlığın daha yüksek bir ilkesinin yukarı doğru açılması ve inişi gerçekleşebilir. Ancak o zaman bile, tam anlamıyla üstün zihinsel Işık ve Güç hemen elde edilemez. Çünkü sıradan insan zihni ile üstün zihinsel Hakikat bilinci arasında çeşitli bilinç seviyeleri vardır. Bu ara seviyelerin açılması ve güçlerinin zihne, hayata ve bedene indirilmesi gerekir. Ancak bundan sonra Hakikat bilincinin tam gücü doğada işleyebilir. Bu öz disiplin veya sadhana süreci bu nedenle uzun ve zordur, ancak az bir kısmı bile çok şey kazandırır çünkü nihai kurtuluşu ve mükemmelliği daha mümkün kılar.
Eski sistemlere ait birçok şey yolda gereklidir: zihnin daha geniş bir anlayışa ve Benlik ile Sonsuzluk duygusuna açılması, kozmik bilinç olarak adlandırılan şeye geçiş, arzular ve tutkular üzerinde hakimiyet; dışsal bir çilecilik şart değildir, ancak arzu ve bağlılığın fethi ve bedenin ve ihtiyaçlarının, açgözlülüklerinin ve içgüdülerinin kontrolü vazgeçilmezdir. Eski sistemlerin birleşimi söz konusudur: zihnin Gerçeklik ve görünüş arasındaki ayrımı yoluyla bilgi yolu, kalbin adanmışlık, sevgi ve teslimiyet yolu ve iradeyi öz çıkar güdülerinden uzaklaştırarak Hakikate ve egodan daha büyük bir Gerçekliğin hizmetine yönlendiren işler yolu. Çünkü tüm varlık, doğada o daha büyük Işık ve Gücün çalışması mümkün olduğunda karşılık verebilmesi ve dönüşebilmesi için eğitilmelidir.
Bu disiplinde, Üstadın ilhamı ve zorlu aşamalarda onun kontrolü ve varlığı vazgeçilmezdir; aksi takdirde, birçok tökezleme ve hatayla karşılaşmadan bu süreci tamamlamak imkansız olur ve bu da başarı şansını tamamen ortadan kaldırır. Üstat, daha yüksek bir bilinç ve varoluşa yükselmiş kişidir ve genellikle onun tezahürü veya temsilcisi olarak kabul edilir. Sadece öğretisiyle değil, daha da önemlisi etkisi ve örneğiyle, aynı zamanda kendi deneyimini başkalarına aktarma gücüyle de yardımcı olur.
Bu, Sri Aurobindo’nun öğretisi ve uygulama yöntemidir. Amacı herhangi bir dini geliştirmek, eski dinleri birleştirmek veya yeni bir din kurmak değildir; çünkü bunların hepsi onun temel amacından uzaklaşmaya yol açar. Yoga’sının tek amacı, onu takip eden her bireyin zamanla her şeyde tek Benliği keşfedebileceği ve zihinsel olandan daha yüksek bir bilinç, insan doğasını dönüştürecek ve kutsallaştıracak ruhsal ve üstün zihinsel bir bilinç geliştirebileceği içsel bir öz gelişimdir.
Sri Aurobindo
Bir müritine mektup, Şubat 1934
Kaynak: CWSA Cilt 36, Otobiyografik Notlar, Sayfa: 547-550
Çeviri: Günnur Başar, Fethiye, Türkiye
YouTube’da İzleyin: https://youtu.be/ZjRFBbcM_JQ